18:21 12 Decembar 2019
Slušajte Sputnik
    Crkva svete velikomučenice Jekaterine i prepodobnog Serafima u San Remu, Italija

    Istorijski događaj za RPC — ujedinjenje nakon 100 godina raskola

    © CC BY 3.0 / Georges Jansoone / San Remo014
    Analize i mišljenja
    Preuzmite kraći link
    Piše
    32284
    Pratite nas

    Sveti sinod Ruske pravoslavne crkve primio je poglavara „Ruskog egzarhata“ Carigradske patrijaršije Jovana (Renata) pod jurisdikciju Moskovske patrijaršije. Tako je RPC, koja je podeljena na tri dela pre 100 godina, opet ujedinjena.

    „Desio se istorijski događaj. Kako se navodi u odluci Sinoda — ovim se završava proces prevazilaženja crkvenih podela u inostranstvu, koje su nastale posle revolucije i građanskog rata. To je druga faza ujedinjenja. Prva je bila 2007. godine, kada se Zagranična crkva pripojila Ruskoj pravoslavnoj crkvi. Sada smo opet zajedno“, rekao je portparol Sinoda Vladimir Legojda.

    Podsetimo — Ruska pravoslavna crkva je odmah nakon raspada SSSR-a i povratka slobode veroispovedanja počela aktivno da radi na svom preporodu. Naravno, prvo je trebalo podići porušene hramove u okviru granica Rusije i privući vernike, a zatim se krenulo na vraćanje ruskih eparhija, koje su 70 godina funkcionisale van okvira svoje patrijaršije. Takve strukture su bile Ruska pravoslavna zagranična crkva i Arhiepiskopija zapadnoevropskih eparhija ruske tradicije („Ruski egzarhat“ Vaseljenske patrijaršije). Obe ove strukture su nastale posle Oktobarske revolucije.

    Liturgija u hrama Hrista spasitelja u Moskvi
    © Sputnik / Grigoriй Sыsoev
    Liturgija u hrama Hrista spasitelja u Moskvi

    Ruska pravoslavna zagranična crkva, koju su osnovali ruski emigranti 1921. godine u Sremskim Karlovcima, samostalno je funkcionisala sve do 2007. godine, kada se vratila pod jurisdikciju Ruske pravoslavne crkve Moskovske patrijaršije, kao jedna od njenih pomesnih crkava. Najveći deo ruskih crkava i manastira po svetu upravo pripada njoj — više od 400, a između ostalih, pripada joj i jedna u Jerusalimu.

    Nakon ovog događaja nije izgledalo da Ruska pravoslavna crkva aktivno radi i na povratku pod svoje okrilje manjeg dela ruske crkvene dijaspore — „Ruskog egzarhata“, koji je formiran 1930. godine sa centrom u Parizu. On je samo privremeno priznavao primat Carigrada, zbog situacije koja je tada vladala u SSSR.

    Međutim, Konstantinopolj je u novembru prošle godine jednostrano odlučio da raspusti „Ruski egzarhat“ i predložio je njegovom sveštenstvu i vernicima da pređu pod jurisdikciju lokalnih grčkih arhijereja. Faktički je odlučio da ruske manastire pretvori u grčke. Vaseljenska patrijaršija je krajem avgusta isključila iz svojih redova poglavara Ruskog egzarhata Jovana, a početkom septembra je prevela ruske eparhije pod jurisdikciju mitropolita Galskog Emanuela (Adamakisa), koji je postao poznat zbog toga što je krajem prošle godine pripremao sabor za formiranje nove crkve u Ukrajini.

    „Ruski egzarhat“ poseduje 65 eparhija, 11 aktivnih crkava, dva manastira i sedam skitova u Francuskoj, Belgiji, Holandiji, Velikoj Britaniji, Nemačkoj, Norveškoj, Švedskoj, Danskoj, Italiji i Španiji.
    © CC BY 3.0 / Sailko
    „Ruski egzarhat“ poseduje 65 eparhija, 11 aktivnih crkava, dva manastira i sedam skitova u Francuskoj, Belgiji, Holandiji, Velikoj Britaniji, Nemačkoj, Norveškoj, Švedskoj, Danskoj, Italiji i Španiji.

    Arhiepiskopija koja neguje nasleđe Ruske pravoslavne crkve iz carskog vremena to nije mogla da prihvati i počela je da razmatra druge opcije svog postojanja.

    „Ovo nije običan crkveni čin, već poslednji akt, kojim se završava drama revolucije i građanskog rata, drama podele našeg naroda“, objasnio je ruski patrijarh Kiril na nedeljnoj propovedi u hramu Svete kneginje Olge u Moskvi.

    Tagovi:
    Vaseljenska patrijaršija, RPC, Rusija
    Standardi zajedniceDiskusija
    Komentariši preko Facebook nalogaKomentariši preko Sputnik naloga